| نویسندگان | مهدی مختاری-حسین نادرپور |
|---|---|
| همایش | دهمین کنگره ملی مهندسی عمران دانشگاه صنعتی شریف |
| تاریخ برگزاری همایش | ۱۳۹۶-۰۱-۳۰ |
| محل برگزاری همایش | تهران |
| نوع ارائه | سخنرانی |
| سطح همایش | ملی |
چکیده مقاله
مفهوم تابآوری لرزهای، نیازمند تعریفی واحد و یک چارچوب مرجع جهت ارزیابی کمی میباشد. این ارزیابی میتواند بر اساس توابع تحلیلی یا تجربی مرتبط با انواع خسارات در یک زمان مشخص تحت عنوان دوره بازیابی باشد. مسیر بازیابی معمولاً بستگی به منابع موجود داشته و ممکن است اشکال مختلفی دارا باشد؛ به طوریکه میتواند از طریق توابع بازیابی مناسب تخمین زده شود. توابع خسارات دارای عدم قطعیتهای متنوعی از قبیل ماهیت نامشخص زلزله و رفتار سازهای هستند. بنابراین خسارات میتوانند به صورت توابع شکنندگی اجزا سیستمها توصیف گردند. این توابع شکنندگی با در نظر گرفتن متغیرهای فیزیکی-مکانیکی شامل نیروها، سرعتها، جابجاییها و شتابها به همراه دیگر محدودیتهای عملکردی تعیین میگردند. به طور کلی، تابآوری لرزهای به صورت قابلیت یک سیستم سازهای جهت حفظ سطح عملکرد و یا کارکرد سازه پس از یک زلزله تعریف میگردد. در این مقاله انواع توابع بازیابی یک سیستم سازه ای به صورت ریاضی بیان میگردد.